به گزارش تاج خبر، دکتر حمید رشیدی؛ موسس مجتمع پارس اندیش در یادداشتی نوشت: در شرایط فعلی، موضوع برگزاری امتحانات دانشآموزان به یکی از دغدغههای مهم خانوادهها، معلمان و مسئولان آموزشی تبدیل شده است. هرگونه تصمیمگیری درباره نحوه ارزشیابی تحصیلی باید با در نظر گرفتن امکانات موجود، شرایط روحی و روانی دانشآموزان و اصل عدالت آموزشی صورت گیرد.
با توجه به محدودیتهای زیرساختی در بسیاری از مناطق کشور، هنوز بستر مناسب و یکسانی برای برگزاری کلاسها و امتحانات آنلاین فراهم نشده است. مشکلات اینترنت، دسترسی نابرابر به تجهیزات آموزشی، ضعف سامانههای مجازی و نبود شرایط برابر میان دانشآموزان، موجب شده است که برگزاری امتحانات غیرحضوری با چالشهای جدی همراه باشد.
از سوی دیگر، برگزاری امتحانات حضوری نیز در شرایطی که اضطراب و نگرانی خانوادهها و دانشآموزان افزایش یافته، با دشواریهایی همراه است. استرس ناشی از شرایط موجود میتواند بر کیفیت یادگیری و عملکرد واقعی دانشآموزان تأثیر منفی بگذارد و موجب شود نتیجه آزمونها بازتاب دقیقی از توانایی علمی آنان نباشد.
در این میان، تجربه نشان داده است که امتحانات غیرحضوری در بسیاری از موارد، ناخواسته زمینهساز گسترش تقلب آموزشی شده است. هنگامی که کنترل و نظارت دقیق امکانپذیر نیست، برخی دانشآموزان با کمک دیگران یا استفاده از منابع مختلف، نمراتی کسب میکنند که لزوماً نشاندهنده سطح واقعی یادگیری آنان نیست. این مسئله نهتنها اعتبار نظام ارزشیابی را کاهش میدهد، بلکه در حق دانشآموزان پرتلاش و توانمند نیز نوعی بیعدالتی آموزشی محسوب میشود.
شاید راهکاری منطقیتر و عادلانهتر در چنین شرایطی، واگذاری تصمیمگیری درباره شیوه ارزشیابی به شورای مدارس باشد؛ بهگونهای که معلمان بر اساس عملکرد مستمر کلاسی، مشارکت آموزشی، فعالیتهای دانشآموز و شناختی که در طول سال تحصیلی از سطح علمی او کسب کردهاند، نسبت به تعیین نمره اقدام کنند. بیتردید معلمی که ماهها با دانشآموز در ارتباط بوده، شناخت دقیقتری از تواناییها، تلاش و پیشرفت واقعی او دارد تا یک آزمون محدود و پرحاشیه.
ارزشیابی مستمر و مبتنی بر عملکرد، در چنین شرایطی میتواند به عدالت آموزشی نزدیکتر باشد؛ زیرا از یک سو مانع تضییع حقوق دانشآموزان قوی و پرتلاش میشود و از سوی دیگر، از رواج فرهنگ نادرست تقلب جلوگیری میکند. آموزش و پرورش زمانی موفق خواهد بود که علاوه بر انتقال دانش، صداقت، مسئولیتپذیری و عدالت را نیز در نظام آموزشی تقویت کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، تصمیمگیری درباره امتحانات نیازمند نگاهی واقعبینانه، کارشناسانه و متناسب با شرایط جامعه است تا هم سلامت روان دانشآموزان حفظ شود و هم عدالت آموزشی قربانی شیوههای ناکارآمد ارزشیابی نگردد.
