به گزارش تاج خبر، محمدرضا گودرزی _ نبود برنامهریزی برای ورود خانوادهها به سالن یا ایجاد فضای مناسب انتظار، باعث نارضایتی گسترده شد.
مدیریت فرودگاه نتوانست شرایطی فراهم کند که این لحظهی معنوی و خانوادگی با آرامش و احترام برگزار شود.
بازگشت نخستین پرواز حجاج به فرودگاه خرمآباد، به جای آنکه لحظهای پرشور و معنوی برای خانوادهها باشد، به صحنهای از بیکفایتی مدیریتی و بیاحترامی آشکار به مردم تبدیل شد.
صدها نفر از خانوادهها و بستگان حجاج ساعتها در محوطه بیرونی فرودگاه منتظر ماندند، اما هیچ برنامهریزی مشخصی برای ساماندهی حضور آنها وجود نداشت
مسئولان فرودگاه حتی ابتداییترین تدابیر برای ساماندهی استقبالکنندگان را نیاندیشیدند. خانوادهها ساعتها پشت درهای بسته ماندند، بیآنکه کسی پاسخگو باشد یا توضیحی ارائه دهد . این بیتوجهی به شرایط انسانی، چیزی جز تحقیر مردم نبود
مردم در سرمای شبانگاهی ، بدون امکانات رفاهی یا حتی سرپناه مناسب، مجبور به ایستادن و انتظار شدند.
مسئولان فرودگاه به جای فراهم کردن شرایطی انسانی برای استقبالکنندگان، آنها را پشت درها نگه داشتند و اجازه ورود به سالن را ندادند. این تصمیم نه تنها بیاحترامی به خانوادهها بود، بلکه نشاندهنده ضعف در مدیریت بحران و ناتوانی در پیشبینی شرایط بود.
خانوادهها انتظار داشتند که پس از هفتهها دوری، بتوانند در فضایی امن و آرام به استقبال عزیزانشان بروند. اما آنچه رخ داد، بیتوجهی به شأن و کرامت مردم استان بود. بازگشت حجاج میتوانست نمادی از احترام، همبستگی و ارزشهای دینی باشد وبه یک جشن معنوی و خانوادگی تبدیل شود اما با مدیریت ضعیف، به تجربهای تلخ و به یادماندنی از بیتوجهی و بیمسئولیتی تبدیل شد. آنچه در فرودگاه خرمآباد رخ داد لکهای سیاه بر کارنامه مدیریت فرودگاه خرم آباد است که به آسانی پاک نخواهد شد.
این رویداد نشان داد که مدیریت فرودگاه خرمآباد نیازمند بازنگری جدی در شیوههای برنامهریزی و برخورد با مردم است. استقبال از حجاج، یک رویداد اجتماعی و مذهبی مهم است که باید با احترام، نظم و امکانات کافی همراه باشد. بیتوجهی به این اصول، نه تنها موجب نارضایتی عمومی میشود، بلکه اعتماد مردم به مسئولان را نیز خدشهدار میکند. اگر مسئولان از این خطا درس بگیرند و برای آینده برنامهریزی کنند، میتوانند اعتماد مردم را بازسازی کرده و شأن این رویداد معنوی را حفظ کنند.
